محافظت چای رویبوس (Aspalathus linearis) از سیستم عصبی مرکزی

محافظت چای رویبوس (Aspalathus linearis) از سیستم عصبی مرکزی

آخرین اطلاعات گیاهان

در فرآیندهای پیری، اعتقاد بر این است که "تخریب سیستم عصبی مرکزی (CNS) مرتبط با سن" تا حدودی به دلیل سمیت گونه‌های اکسیژن فعال (واکنش‌پذیر، ROIs) تولید شده در مغز است. افزایش غیرطبیعی پراکسیدهای لیپید همراه با افزایش سن به آسیب برگشت‌ناپذیر به سلول‌های طبیعی و بیماری‌های مرتبط با افزایش سن نسبت داده می‌شود. از این رو، ترکیبات مصنوعی یا طبیعی متنوعی که ویژگی‌های آنتی اکسیدانی دارند برای محافظت در برابر تخریب سیستم عصبی مرکزی مرتبط با سن استفاده شده‌اند. 
اثرات محافظتی چای رویبوس (Aspalathus linearis) در برابر آسیب به سیستم عصبی مرکزی همراه با افزایش سن توسط دو روش واکنش تیوباربیتوریک اسید (TBA) و عکسبرداری MR (MRI) در مغز رت‌های تحت درمانِ مزمن با چای رویبوس مورد آزمایش قرار گرفت.
مصرف مورد نیاز چای رویبوس از 3 ماهگی رت‌های جنس ماده ویستار شروع شد و تا 21 ماه ادامه داشت. 
نتایج نشان دادند که محتوای ترکیبات واکنش‌پذیر تیوباربیتوریک اسید (TBARS) در کورتکس فرونتال، کورتکس اُکسيپيتال، هیپوکامپوس و مخچه در رت‌های24 ماهه پس از مصرف با آب، به طور قابل توجهی بالاتر از رت‌های جوان‌تر (5 هفته‌ای) بود. اما هیچ گونه افزایش قابل توجهی در TBARS در رت‌های مسن که چای رویبوس مصرف کردند، مشاهده نشد.
وقتی که عکس‌های MR مغز رت‌های 24 ماهه با یا بدون چای رویبوس و همچنین رت‌های با سن 5 هفته گرفته شد، کاهشی در شدت سیگنال در کورتکس مغز، هیپوکامپوس و مخچه در عکس‌های MR رت‌های مسن که چای رویبوس مصرف نکردند، مشاهده شد؛ درحالیکه تغییرکمی از شدت سیگنال در عکس‌های MR همان نواحی مغزِ رت‌های 24 ماهه تحت درمان با چای رویبوس مشاهده شد. عکس های این نمونه‌ها مشابه عکس‌ رت‌های جوان 5 هفته‌ای بود. 
این مشاهدات پیشنهاد دادند که

1) "تجمع پراکسیدهای لیپید مرتبط با افزایش سن در مغز" ارتباط نزدیکی با تغییرات مورفولوژی داشت که با MRI مشاهده شد.

2) مصرف مزمن چای رویبوس از تجمع پراکسیدهای لیپید مرتبط با افزایش سن در چندین نواحی از مغز رت‌ها جلوگیری کرد.